ในหน้านี้
คู่มือเล่มที่ 3 จาก 11
เขียนพรอมต์ที่ดี
พรอมต์ของคุณคือไอเดียของภาพยนตร์ สตูดิโอเขียนทั้งบทจากมัน ยิ่งคุณบอกมาก ภาพยนตร์ก็ยิ่งใกล้สิ่งที่คุณนึกไว้
บอกว่ามันเกี่ยวกับอะไร
บรรยายภาพยนตร์ของคุณละเอียดมากหรือน้อยตามที่คุณชอบ “ภาพยนตร์สองนาทีว่าทำไมแม่น้ำเทมส์เคยแข็งตัว เล่าจากงานรื่นเริงบนน้ำแข็ง” ใช้ได้ และเต็มหนึ่งหน้าก็เช่นกัน สูงสุด 20,000 ตัวอักษร สำหรับพรอมต์ยาว ปุ่มที่มุมช่องเปิดเป็นหน้าต่างเต็ม สตูดิโอเติมสิ่งที่คุณไม่ได้เขียน
ตั้งชื่อผู้คนและสถานที่
หากภาพยนตร์ของคุณมีตัวละคร ให้แต่ละคนมีชื่อ อายุ และหน้าตา: “มีนา อายุ 17 คนส่งของด้วยจักรยานในเสื้อกันฝนสีเหลือง” บอกว่าเกิดที่ไหนและเมื่อไร
บอกว่าเกิดอะไรขึ้น
สำหรับเรื่องเล่า ให้มีต้น กลาง และจบ หรือช่วงเวลาที่คุณอยากเห็น สำหรับสารคดีหรือวิดีโออธิบาย ให้ระบุประเด็นที่จะครอบคลุมตามลำดับ ให้เหมาะกับความยาว: หนึ่งนาทีมีที่สำหรับหนึ่งหรือสองช่วงเวลา สิบนาทีสำหรับหลายตอน
บรรยายความรู้สึก
บอกว่ามันควรให้ความรู้สึกและหน้าตาอย่างไร: “อบอุ่นและเงียบสงบ แสงยามเย็น” “เร็วและตลก” “เหมือนภาพถ่ายหนังสือพิมพ์เก่า” แนวที่เลือกในการตั้งค่าช่วยทำสิ่งนี้ให้คุณได้มาก
เขียนถ้อยคำที่สำคัญออกมา
หากต้องมีประโยคที่ถูกพูดหรือชื่อที่ต้องปรากฏ ให้เขียนในเครื่องหมายคำพูดและบอกว่าใครพูด: ผู้บรรยายปิดท้ายด้วย “ทุกแผนที่โกหกเล็กน้อย”
ขอความยาวที่แน่นอนหากต้องการ
ความยาวที่คุณเลือกเป็นช่วงที่ภาพยนตร์พยายามให้อยู่ภายใน หากต้องการความยาวที่แน่นอน บอกไว้ในพรอมต์ หากพรอมต์ของคุณต้องการพื้นที่มากหรือน้อยกว่าความยาวที่เลือก เดินกล้องเลยจะถามว่าคุณต้องการแบบไหน


