ໃນໜ້ານີ້
ຄູ່ມືທີ 3 ຈາກ 11
ຂຽນພຣອມທີ່ດີ
ພຣອມຂອງເຈົ້າຄືໄອເດຍຂອງຮູບເງົາ. ສະຕູດິໂອຂຽນບົດທັງໝົດຈາກມັນ, ສະນັ້ນຍິ່ງບອກຫຼາຍ, ຮູບເງົາກໍຍິ່ງໃກ້ກັບທີ່ເຈົ້າຈິນຕະນາການ.
ບອກວ່າມັນກ່ຽວກັບຫຍັງ
ອະທິບາຍຮູບເງົາຂອງເຈົ້າລະອຽດຫຼາຍ ຫຼື ໜ້ອຍຕາມທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ. “ເລື່ອງສອງນາທີກ່ຽວກັບເຫດຜົນທີ່ແມ່ນ້ຳເທມສ໌ເຄີຍກາຍເປັນນ້ຳກ້ອນ, ເລົ່າຈາກງານບຸນນ້ຳກ້ອນ” ກໍໃຊ້ໄດ້, ແລະ ທັງໜ້າເຕັມກໍໄດ້ເຊັ່ນກັນ, ສູງສຸດ 20.000 ຕົວອັກສອນ. ສຳລັບອັນຍາວ, ປຸ່ມຢູ່ມຸມຂອງກ່ອງຈະເປີດມັນໃນໜ້າຕ່າງເຕັມ. ສະຕູດິໂອຈະເຕີມສິ່ງທີ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບອກ.
ບອກຊື່ຄົນ ແລະ ສະຖານທີ່
ຖ້າຮູບເງົາຂອງເຈົ້າມີຕົວລະຄອນ, ໃຫ້ແຕ່ລະຄົນມີຊື່, ອາຍຸ ແລະ ລັກສະນະ: “ມີນາ, 17 ປີ, ນັກສົ່ງເຄື່ອງດ້ວຍລົດຖີບໃນເສື້ອກັນຝົນສີເຫຼືອງ.” ບອກວ່າເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃສ ແລະ ເມື່ອໃດ.
ບອກວ່າເກີດຫຍັງຂຶ້ນ
ສຳລັບເລື່ອງລາວ, ໃຫ້ມີຕົ້ນ, ກາງ ແລະ ທ້າຍ, ຫຼື ຊ່ວງເວລາທີ່ເຈົ້າຢາກເຫັນ. ສຳລັບສາລະຄະດີ ຫຼື ວິດີໂອອະທິບາຍ, ລະບຸປະເດັນທີ່ຈະກວມເຖິງຕາມລຳດັບ. ກຳນົດໃຫ້ພໍດີກັບຄວາມຍາວ: ໜຶ່ງນາທີມີບ່ອນພໍສຳລັບໜຶ່ງຫຼືສອງຊ່ວງເວລາ, ສິບນາທີສຳລັບຫຼາຍບົດ.
ອະທິບາຍຄວາມຮູ້ສຶກ
ບອກວ່າຄວນຮູ້ສຶກ ແລະ ເບິ່ງເປັນແນວໃດ: “ອົບອຸ່ນ ແລະ ງຽບສະຫງົບ, ແສງຍາມແລງ”, “ໄວ ແລະ ຕະຫຼົກ”, “ຄືຮູບຖ່າຍໜັງສືພິມເກົ່າ”. ແນວທີ່ເລືອກໃນການຕັ້ງຄ່າຊ່ວຍເຮັດສ່ວນນີ້ໃຫ້ເຈົ້າຫຼາຍຢ່າງ.
ຂຽນຄຳທີ່ສຳຄັນອອກມາ
ຖ້າຕ້ອງມີປະໂຫຍກທີ່ຖືກເວົ້າ ຫຼື ຕ້ອງມີຊື່ເລື່ອງປາກົດ, ຂຽນມັນໃນວົງຢືມ ແລະ ບອກວ່າໃຜເປັນຜູ້ເວົ້າ: ຜູ້ບັນຍາຍຈົບດ້ວຍ “ແຜນທີ່ທຸກອັນຕົວະເລັກນ້ອຍ.”
ຂໍຄວາມຍາວແນ່ນອນ ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການ
ຄວາມຍາວທີ່ເຈົ້າເລືອກເປັນຊ່ວງທີ່ໜັງພະຍາຍາມຢູ່ພາຍໃນ. ເພື່ອຂໍຄວາມຍາວທີ່ແນ່ນອນ, ບອກໃນພຣອມຂອງເຈົ້າ. ຖ້າພຣອມຂອງເຈົ້າຕ້ອງການພື້ນທີ່ຫຼາຍ ຫຼື ໜ້ອຍກວ່າຄວາມຍາວທີ່ເຈົ້າເລືອກ, ເດີນກ້ອງເລີຍ ຈະຖາມວ່າເຈົ້າຕ້ອງການແບບໃດ.
ຂຽນເປັນພາສາໃດກໍໄດ້
ຂຽນພຣອມຂອງເຈົ້າເປັນພາສາໃດກໍໄດ້ໃນ 55 ພາສາທີ່ພວກເຮົາສ້າງໜັງ. ເລືອກ ຈາກພຣອມຂອງເຈົ້າ ເປັນພາສາຂອງໜັງ ແລ້ວມັນຈະຖືກສ້າງເປັນພາສາທີ່ເຈົ້າຂຽນ, ຫຼື ພາສາທີ່ພຣອມຂອງເຈົ້າຂໍ.
ຕິດຂັດບໍ? ເລີ່ມຈາກໄອເດຍ
ເມື່ອເຈົ້າຕັ້ງຄ່າຮູບເງົາດ້ວຍ ພາຂ້ອຍເຮັດທີລະຂັ້ນ ຫຼື ແບບທີ່ຕັ້ງໄວ້, ໜ້າສຸດທ້າຍມີສາມໄອເດຍໃຫ້ເລີ່ມ, ແລະ ສະແດງອີກສາມອັນ ຈະນຳມາເພີ່ມ.
